Bestaat er 100% zuiver water

Kort gezegd: nee. Niet echt. In de echte wereld – of het nu in de natuur is of in een lab – bestaat er geen water dat voor 100% uit H₂O bestaat. Zelfs het spul dat ze in de halfgeleiderindustrie gebruiken, ultrazuiver water (UPW), bevat nog steeds een piepklein beetje troep. Waarom? Omdat water een beetje een spons is. Het trekt bijna alles aan. Ionen, gassen, stof – je noemt het. Zodra het ergens mee in aanraking komt, lost het het op.

Waarom is 100% zuiver water onmogelijk?

Watermoleculen zijn polair – ze hebben een plus- en een min-kantje. Daardoor zijn ze ongelooflijk goed in het aantrekken van andere stoffen. Zet een glas water neer en het begint meteen CO₂ uit de lucht te slurpen. Laat het in een fles zitten en er komen siliciumionen van het glas in. Plastic? Organische stoffen. Metaal? Corrosie. Zelfs Teflon of kwarts geven op microscopisch niveau nog wat prijs. En alsof dat nog niet genoeg is, valt water ook nog eens een beetje uit elkaar. Een klein deel splitst zich in H⁺ en OH⁻ ionen. Altijd. Zelfs in theorie.

Dus nee, het containerprobleem maakt het eigenlijk al onmogelijk. Je kunt het niet bewaren zonder dat het vies wordt.

Wat is de zuiverste vorm van die bestaat?

Het beste wat we kunnen maken heet ultrazuiver water (UPW). Dit spul heeft een weerstand van 18,2 MΩ·cm bij 25°C. Dat is zo goed als de theoretische limiet. Ze maken het met een combinatie van omgekeerde osmose, destillatie, ionenwisseling en UV-licht. De farmaceutische industrie en chipfabrikanten zweren erbij.

Maar zelfs UPW is niet perfect. Er zit nog een beetje opgeloste zuurstof in, op ppb-niveau. En heel af en toe een stofdeeltje – minder dan één per milliliter. Zodra het in aanraking komt met lucht, zuigt het CO₂ op en zakt de pH naar ongeveer 5,5. Het is schoon, maar niet heilig.

Kan 100% zuiver water in het laboratorium worden gemaakt?

Theoretisch wel. Je zou waterstof en zuurstof kunnen verbranden in een brandschone kamer. Dat heet pyrogene synthese. Het water dat daar uitkomt is extreem zuiver. Maar dan? Je moet het opvangen in iets. En zodra het een container raakt, begint de ellende. Het lost ionen op, vangt gassen – het is een hopeloos geval.

Zelfs in een vacuüm ontkom je er niet aan. Water valt nu eenmaal uit elkaar. Auto-ionisatie noemen ze dat. Bij 25°C is er altijd 10⁻⁷ mol/L aan H⁺ en OH⁻ ionen. Dus de definitie van "100% zuiver" is eigenlijk al een beetje flauwekul. Het kan gewoon niet.

Wat gebeurt er als je 100% zuiver water zou drinken?

Het is niet giftig, maar het is ook niet bepaald een goed idee. Dat extreem zuivere water heeft een ongelooflijke honger naar mineralen. Drink het en het trekt elektrolyten uit je cellen en speeksel. Dat kan leiden tot osmotische shock – misselijkheid, hoofdpijn, en in extreme gevallen celbeschadiging. Het is ook behoorlijk corrosief voor je tanden en mondslijmvlies. Kortom: niet doen.

In de praktijk wordt UPW dan ook nooit gedronken. Het is bedoeld voor industriële processen, niet voor de dorst. Drinkwater is altijd een mengsel van H₂O met een beetje calcium, magnesium, en andere mineralen. Die zijn trouwens ook nog eens goed voor je.

Veelgestelde vragen (FAQ)